Национален фармакоинформативен центар

 
Мени
Реклами

Фармакоинформативни актуелности

Дата: 14-Dec-2017 ) -->
Фармакоинформативни актуелности

Терапијата со хормоналните контрацептиви асоцирана со зголемен ризик за суицидалност

Според студијата објавена во ноември во American Journal of Psychiatry, жените кои земаат хормонални контрацептиви имаат зголемен ризик од обид за самоубиство и самоубиство. Најголем релативен ризик е забележан кај жените во адолесцентните години. Добиените резултати посочуваат на потребата за поголема претпазливост при користење на хормонални контрацептиви  со цел навремено идентификување на појавата на промени во расположението кај жените кои ги користат.




Прочитајте во „Повеќе“....

Повеќе... | 28737 бајти повеќе

Дата: 14-Dec-2017 ) -->
Фармакоинформативни актуелности

Терапијата со антибиотици одговорна за 20% од лек-асоцирани несаканите настани кај хоспитализираните пациенти

Лекарите често пропишуваат антибиотици, дури и во случаи кога не постои оправдан сомнеж за постоење на бактериска инфекција, мислејќи дека иако не се неопходни, антибиотиците не можат да наштетат. Резултатите од неодамна публикуваната студија на Pranita et al (2017) во JAMA Internal Medicine, спроведена во болницата Johns Hopkins каде е имплементирана програма за намалување на антибиотската резистенција  преку рационална употреба на антибиотиците, покажуваат дека еден од пет пациенти на кои им биле пропишани антибиотици, манифестирале несакани реакции поврзани со антибиотската терапија. Од друга страна, заклучоците на студијата посочуваат дека 20% од хоспитализираните пациенти немало потреба да бидат третирани со антибиотици.

Антибиотиците имаат потенцијал да предизвикаат вистинска штета кај пациентите. Во таа насока, докторите се советуваат да размислат за оправданоста од пропишување на антибиотик и да ја евалуираат внимателно потребата за антибиотска терапија кај секој пациент, индивидуално за да се избегне непотребниот  ризик  за појава на антибиотик асоцирани несакани реакции. Прочитајте во „Повеќе“...

 

Повеќе... | 7060 бајти повеќе

Дата: 14-Dec-2017 ) -->
Фармакоинформативни актуелности

Нова субкутана формулација на фуросемид за пациенти со конгестивна срцева инсуфициенција

Кај пациентите со синдром на срцева слабост, конгестијата претставува најчестата причина за хоспитализација. Бројот на хоспитализации на годишно ниво изнесува над еден милион, а кај 25% во текот на 30 дена по хоспитализација се јавува ремисија. Диуретиците претставуваат лекови од прв избор во третман на хронична и акутна декомпензирачка конгестивна срцева инсуфициенција. Фуросемидот, како претставник од групата на диуретици на Хенлеова петелка, е откриен уште пред 50 години. Просечно време за постигнување на максимална плазма концентрација е 1-2 часа, а потоа дејството се намалува. Но, сепак, неговата перорална апсорпција може да биде доста несигурна во случај на влошување на состојбата при едем на желудник. Во вакви ситуации, на пациентите може да им биде потребна интравенска терапија со диуретик, што најчесто резултира со хоспитализација на пациентите. Всушност, околу 90% од пациентите со акутна конгестивна срцева инсуфициенција се третираат со интравенски диуретици на Хенлеовата петелка.

Со зголемување на цената на хоспитализација, се развиваат нови стратегии со цел да се намали бројот на хоспитализации на овие пациенти. pH вредноста на инјектибилната форма на фуросемид се движи во опсег од 8.0-9.3 со што се намалува способноста да се администрира лекот субкутано поради дискомфорт при инјектирање или локална иритација на кожата. Нова, пуферирана, pH неутрална формулација на фуросемид е развиена за субкутана администрација (scFurosemide, производ SCP-101, scPharmaceuticals, Lexington, Massachusetts) со цел да се развие алтернативна форма на интравенската формулација на фуросемид која ќе може да се користи кај пациенти надвор од медицинските центри. Субкутаната инјекција на фуросемид (80mg/10ml) се администрира преку субкутана инфузија, со 30mg ослободени во првиот час и 12.5 mg/h ослободени во последователните четири часа и постигнување на вкупна ослободена доза од 80mg. Прочитајте во „Повеќе“...

Повеќе... | 8175 бајти повеќе

Фармакоинформативен прозорец

Дата: 14-Dec-2017 ) -->
Фармакоинформативен прозорец

ПАНКРЕАСНА ЕГЗОКРИНА ИНСУФИЦИЕНЦИЈА (ПЕИ)

Панкреасната егзокрина инсуфициенција (ПЕИ) е состојба која се карактеризира со дефицит на дигестивните ензими, а која има како последица неможност на дигестијата (разградбата) на храната (малдигестијата), а со тоа и неможност на ресорпција на хранливите материи.

Инсуфициенцијата на панкреасот е вообичаено од хроничен карактер и најчесто настанува од хроничниот панкреатит кој претходно настанува после прележаниот  акутен панкреатит како резултат на некои воспалителни или паразитарни заболувања, малигни заболувања или како последица на атрофијата на панкреасот. Хроничниот панкреатит е хроничен инфламаторски процес во панкреасот кој доведува до уништување на егзокриното ткиво како и на фиброзата на панкреасот.

Најчеста етиологија во акутниот панкреатит се конкрементите во билијарното стебло, па затоа после првиот или вториот напад на панкреатитот се прави холецистектомија. Додека најчестите етиолошки причинители кај хроничниот панкреатит се: кај возрасните алкохолизам и кај децата цистичната фиброза на панкреасот.

Патогенетските механизми за настанување на хроничниот панкреатитис не се доволно познати. Во неразвиените земји тешката протеинска малнутриција е главен етиолошки причинител  на хроничен панкреатит, додека во САД повеќе од 25% од возрасните со хроничен панкреатит немаат јасна етиологија т.е имаат идиопатски хроничен панкреатит. Можно е да хронично алкохолниот панкреатит да настане поради преципитација на белковините внатре во малите каналчиња на панкреасот, што доведува до опструкција на дуктусите, постопстрикциона  дилатација, дифузна атрофија на ацинусните клетки и на крајот доаѓа фиброзата и калцификацијата.

Патоанатомски хроничен панкреатит се појавува:



  • како форма на калцифицирачки панкреатит,

  • како форма на инфламаторни панкреатит без калцификација,

  • како опструктивен хроничен панкреатит,

  • како локализирана инфламација најчесто на главата на панкреасот.


Клиничката слика на релапсниот хроничен панкреатит може да се јави како кај акутниот панкреатит. Болката е перзистентна, длабока во абдоменот што се интензивира со земање алкохолни пијалоци или тешка масна храна. Губењето на телесната тежина, променетата столица и некои други симптоми кои ја следат малапсорпцијата (малдигестијата) исто така се дел од најчестите симптоми на хроничниот панкреатит. Постои КЛАСИЧНА ТРИЈАДА: - калцификациите на панкреасот - стеаторејата и дијабетот ја потврдуваат дијагнозата на егзокрината функција, односно хроничниот панкреатит, но овие класични знаци се јавуваат кога настанува 90% уништување на паренхимот на панкреасот.Во многу случаи постои диспаритет помеѓу интензитетот на болките и субјективните проблеми и малобројниот физикален наод.

Направениот секретински тест покажува знаци на изменета егзокрина функција на панкреасот, кога има оштетено повеќе од 60%  од неговата екзокрина функција. Кај 40% имаат малабсорпција на кобаламинот (витамин Б12), кој се корегира со орална употреба на панкреасните ензими, и во овој случај постои недостаток на Панкреасната протеаза. Бентиромидниот тест (PABA) се користи во панкреасната стеатореја.

Од другите карактеристики значајни се: намалената вредност на трипсигогенот во серумот, изменетиот тест на толеранцијата на гликозата, како и бројните оштетувања на некои органи, како што се: ретинопатијата, невропатијата, нефропатии кои можат да се појават како резултат на генетски предизвикуваниот diabetes mellitus или како клинички знаци на недостаток на липосолубилните витамини А, Д, Е и К.

Во тек на хроничен панкреатит може да се јават и гастроинтестинални крварења, изливи во перитонеумот, перикардот или плеурата како и артритисот на малите или големите зглобови. Појавата на карцином на панкреасот исто така е честа појава како и навикувањето на наркотиците поради употреба на големи дози на наркотици поради големите болки. Прочитајте во „Повеќе“...

Повеќе... | 20111 бајти повеќе

Дата: 16-Nov-2017 ) -->
Фармакоинформативен прозорец

14- ти ноември- Светски ден на Дијабетес


14- ти ноември е Светскиот ден на Дијабетес определен од Светската Здравствена Организација (СЗО) со цел да се нагласи правото на здрава иднина на луѓето заболени од дијабетес мелитус. Одбележувањето на овој ден е во насока на подигнување на свеста за дијабетесот, промоција и ширење на едноставни едукативни и превентивни пораки, организирање активности за зголемувањето на свеста на општеството дека дијабетесот е глобална здравствена закана со сериозни последици.

Епидемиолошките податоци посочуваат дека повеќе од  370 милиони луѓе во светот живеат со дијабетес и уште 280 милиони имаат висок ризик од развој на заболувањето. Се предвидува дека бројот на заболените ќе се зголеми на половина милијарда луѓе во 2030 година.

Дијабетесот претставува метаболичко нарушување, чијашто патофизиологија вклучува неможност или намалување на можноста на клетките да ја искористат гликозата од крвта, а како резултат на тоа се јавува хипергликемија. Сето тоа се должи на целосниот престанок или намаленото излачување на инсулинот од страна на панкреасот, или пак на периферната резистентност на клетките кон иснулин.

Дијабетесеот е водечка причина за слепило, ренална инсуфициенција, миокардијален инфаркт, инсулт и гангрена и субсеквентна ампутација на долните екстремитети. Дополнително, дијабетесот може да биде соодветно менаџиран и да се постигне превенција, третман и скрининг на акутните и хроничните компликации асоцирани со ова заболување.

Дијабетес тип еден (T1D) или инсулин зависен дијабетес е автоимуно нарушување, каде што имунолошкиот систем ги уништува клетките во панкреасот кои го произведуваат инсулинот. Резултантната хипергликемија предизвикува оштетување на самите крвни садови. Најчесто се јавува рано во животот на 3-6 годишна возраст или во раните тинејџерски години. Се менаџира со администрација на инсулин. Спротивно на тоа, кај дијабетес тип 2 (T2D), клетките од организмот на човекот не одговораат соодветно на инсулин. Кај пациентите со дијабетес тип 2 се уште се произведува одредена количина на инсулин, но одговорот на инсулин е отсутен. Лицата со зголемена телесна тежина, посебно оние со карактеристични наслаги од масно ткиво околу стомакот се во голем потенцијален ризик од развој на ова заболување. Препораките за менаџирање на заболувањето вклучуваат здрав начин на живот, пред се добра исхрана, физичка активност, откажување од пушењето, орални хипогликемични лекови и администрација на инсулин кај заболените од тешко форма на ова болест.

Клиничката манифестација е карактеристична кога ова заболување е во напредна фаза и вклучува: прекумерна жед, зголемено мокрење, замор, заматен вид и губење на тежината. Сепак, може да се случи дијабетесот тип 2 да е проследен со незабележливи симптоми во тек на повеќе години, што ја нагласува потребата од периодично контролирање на гликоза и кетони во урината и гликемија кај луѓето кои припаѓаат на ризичните групи и кај постарите од 45 години.

(1) 2 3 4 ... 176 »

Реклами
Најава
Корисник:

Лозинка:


Заборавена лозинка?
Реклами