Национален фармакоинформативен центар

 
Мени
Реклами

Фармакоинформативни актуелности

Дата: 15-Jun-2017 ) -->
Фармакоинформативни актуелности

Нов хемотерапевтски пристап им овозможува подобар квалитет на живот на пациентите со карцином на дојка

Денешните терапевтски исходи кај пациентите кои се во рана фаза на карцином на дојка ја отсликуваат предноста во однос на дијагнозата и терапијата, вклучувајќи стандардизација на адјувантната системска терапија. Хемотерапијата се применува кај голем дел од пациентите во рана фаза на карцином на дојка и употребата на антрациклини има подобрена ефикасност во споредба со останатите режими. Уште од 2000-та година, кога мали придобивки беа очекувани со додавањето на паклитаксел во терапија, антрациклинскиот режим од избор се состоеше од епирубицин и циклофосфамид, метотрексат и флуороурацил (ЦМФ). Сепак, според анализата на две слични студии со вкупно 2391 испитанички кои примале епирубицин, а последователно и ЦМФ или само ЦМФ, сите 20 смртни случаи поврзани со третманот, настанале за време на третманот со ЦМФ (6 смртни случаи во групата која примала епирубицин, а последователно и ЦМФ, и 14 смртни случаи кај оние кои примале само ЦМФ). Со оглед на тоа, бил потребен помалку токсичен, но подеднакво ефикасен алтернативен третман во однос на ЦМФ.

TACT2 (Trial to Assess Chelation Therapy 2) клиничкото испитување било спроведено со цел да се даде одговор на две прашања во однос на употребата на стандарден третман со епирубицин проследено со ЦМФ: дали ефикасноста може да биде подобрена без зголемување на токсичноста доколку се намали интервалот меѓу два циклуси на примена на хемотерапевтскиот лек и дали capacitabine наместо ЦМФ може да ја подобри толерантноста без губење на ефикасноста. Прочитајте во Повеќе...

Повеќе... | 9564 бајти повеќе

Дата: 15-Jun-2017 ) -->
Фармакоинформативни актуелности

Нов пристап во третирањето на аортна валвуларна стеноза

Аортната валвуларна стеноза во најголем дел од случаите настанува како резултат на калцификација на аортната валвула, состојба која се карактеризира со формирање на калциумови депозити во аортната валвула на срцето кај повозрасните лица. Процесот на калцификација може да предизвика стеснување на аортната валвула, што доведува до стеноза и рестрикција на крвниот проток низ отворот на валвулата. Како резултат на тоа, поголемо е оптоварувањето врз срцето, потребно е срцето да работи посилно со цел да ја испумпа крвта во отворот на аортната валвула, што може да предизвика проширување и задебелување на левата комора. Доколку аортната валвуларна стеноза не се третира, настанува аритмија, кардијален арест и срцева слабост.

Она што денес е добро познато и е единствен пристап во однос на аортната валвуларна стеноза е транскатетер имплантација на аортна валвула. Меѓутоа, моноклоналнтото антитело SYN0012, коe подлежи на клинички испитувања и претставува потенцијален третман за ревматоиден артритис, има можност да биде првиот лек во превенција на аортна валвуларна стеноза. Ова често срцево заболување, кое може да резултира и со смрт, се проценува дека настанува кај 50% од повозрасните лица во САД. Прочитајте во Повеќе...

Повеќе... | 6545 бајти повеќе

Дата: 15-Jun-2017 ) -->
Фармакоинформативни актуелности

Атопичен дерматитис кај деца - нови терапии за третман

Новите терапии за третман на атопичен дерматитис покажуваат значително зголемена  ефикасност и добра толеранција. Според дерматолозите, тераписките можности за третман на  атопичниот дерматитис се значајно помали, споредено со псоријазата. Терапијата за атопичниот дерматитис е 10 до 15 години зад тераписките можности  за третман на псоријазата. Приближно15 години не постеше нов лек за атопичен дерматитис. Третманите кои до сега беа достапни вклучуваат традиционални топикални терапии, како топикални кортикостероиди и калциневрински инхибитори; системски терапии, како метотрексат, циклоспорин или микофенолат мофетил; и фототерапија. Сепак, според  спроведените студии, состојбата на атопичен дерматитис кај половина од пациентите на терапија со системски имуносупресиви не била контролирана ефикасно.1



Aтопичен дерматитис во детството

Во најголем број на случаи, атопичниот дерматитис е состојба која се појавува во детството; генерално се смета дека до повозрасните години се повлекува. Една мета-анализа покажува дека помалку од 5% од пациентите имаат атопичен дерматитис кој трае повеќе од 20 години.2 Патогенезата на атопичен дерматитис не е целосно разбрана, но истражувачите веќе имаат увид во улогата на имуниот систем и кожата како бариера во развојот на атопичниот дерматитис. Во таа насока, атопичниот дерматитис е состојба која се опишува како нарушување на бариерната функција на кожата и присуство на хиперактивен имун одговор. 3 Чекор напред кој родителите може да го превземат за да превенираат развој на атопичен дерматитис кај високо-ризични новороденчиња е редовно аплицирање на емолиенти/навлажнувачи на нивните бебиња. Се смета дека емолиентната терапија користена од раѓање ја намалува кумулативната инциденца за развој на атопичен дерматитис во рок од 6 месеци за 50%. 4

Токму поради тоа, бидејќи повеќето пациенти не се задоволни со исходот од моментално достапните терапии, постои голема потреба за нови третмани за атопичен дерматитис.

Повеќе... | 11238 бајти повеќе

Фармакоинформативен прозорец

Дата: 17-May-2017 ) -->
Фармакоинформативен прозорец

17-ти мај - Светски ден на хипертензија

Како и секоја година, Светскиот ден на хипертензијата се одбележува на 17-ти мај. За прв пат, одбележувањето на овој ден е воведено во 2005 година и од тогаш, па сè до денес, главната цел на одбележувањето на овој ден е зголемување на јавната свест за хипертензијата и поттикнување на јавноста за превенција и контрола на овој ‘’тивок убиец’’. Оваа година, мотото на Светскиот ден на хипертензија е ‘’Know your Blood pressure’’- ‘’Знај го твојот крвен притисок’’.

Хипертензијата, или уште познато како висок крвен притисок, е главен ризик фактор за развој на кардиоваскуларни заболувања. Ваквиот тип на  заболувања претставуваат водечка причина за смртност во светот. Нормалните вредности за крвниот притисок изнесуваат 120-129 mmHg за систолниот и 80-84 mmHg за дијастолниот крвен притисок. Дијагнозата за висок крвен притисок се поставува индивидуално, во зависност од состојбата на пациентот. Вредности од 140/90 mmHg до 159/99 mmHg укажуваат на блага хипертензија, вредности од 160/100 do 179/109 mmHg – умерена, а поголеми вредности од 180/110 mmHg се знак за тешка хипертензија.

Целта на процесот на дијагностицирање на хипертензијата е да ги идентификува сите кардиоваскуларни ризик фактори, да се детектира постоечко оштетување на орган и поврзани клинички состојби, да се испитаат можните причини за секундарна хипертензија и стабилизирање на состојбата, односно видот и времето на започнување на третманот. Инциденцата на хипертензија двојно е зголемена во последните 5 години. Се проценува дека околу 40% од возрасната популација страда од хипертензија. На глобално ниво, само 57% од лицата со хипертензија се свесни за нивната состојба, 40.6% примаат антихипертензивна терапија, но само кај 13.2% се постигнува контрола на високиот крвен притисок.

Во светот, зголемениот крвен притисок е причина за 7.6 милиони предвремени смртни случаи. Околу 54% од случаите на мозочен удар и 47% од случаите на исхемична срцева болест се резултат на хипертензија. Податоците за хипертензија во Р. Македонија покажуваат дека само во минатата година, 154.000 пациенти биле дијагностицирани со есенцијална примарна хипертензија.

Денес, се повеќе загрижува фактот дека повеќе од 90% од младите луѓе се дијагностицирани со примарна есенцијална хипертензија, често асоцирана со фамилијарна историја на зголемен крвен притисок.

Главните ризик фактори за појава на хипертензија се:

o    Фамилијарна или претходна историја на хронична бубрежна болест, хипертензија, дијабетес, дислипидемија, мозочен удар, коронарна срцева болест (пред 55 годишна возраст кај мажи и пред 65 годишна возраст кај жени), ниска телесна тежина при раѓање;

o    Животните навики, вклучувајќи: пушење, диета, телесна тежина, гојазност, употреба на лекови, внес на алкохол;

o    Лични, психосоцијални и фактори од средината кои можат да влијаат врз ефикасноста на антихипертензивната терапија, вклучувајќи: едукација, семејна и работна средина, финансиска загриженост или психолошки стрес;

o    Депресија и изолирање од социјалното општество.



Препораките во однос на промени во животниот стил се однесуваат на зголемена физичка активност, контрола на телесната тежина, рестрикција на внесот на сол и масти, откажување од пушењето и намалување на внесот на алкохол. Меѓутоа, доколку зголемениот крвен притисок не може да се контролира со промени во животниот стил, неопходно е започнување со антихипертензивна терапија.

Високиот крвен притисок не се лекува, но може да се превенира и да се третира со цел да се одржат вредностите на крвниот притисок под 140/90 mmHg. Соодветната контрола на хипертензијата е трошок-ефикасна мерка за да се избегне настанувањето на предвремена смрт. Доколку постои успешен менаџмент на терапијата кај пациентите со неконтролирана хипертензија, вклучувајќи ги и пациентите со субоптимални вредности на крвниот притисок како и оние кои не ја третираат хипертензијата, може да се превенираат околу 10 милиони смртни случаеви во период од 10 години на глобално ниво кои можат да настанат како резултат на кардиоваскуларни настани.


Дата: 07-Apr-2017 ) -->
Фармакоинформативен прозорец

7 април – Светскиот Ден на Здравјето

Според податоците на СЗО, 322 милиони луѓе или 4,4% од светската популација страдаат од депресија, а депресијата е главна причина за 800 000 самоубиства на годишно ниво во светот и е втора водечка причина за смртност меѓу помладата популација од 18 до 25 години. Она што е застрашувачко е фактот што од 2005 до 2015, за точно една деценија бројот на лица кои страдаат од депресија е зголемен за 18%. Токму затоа оваа година на Денот на Здравјето фокусот е ставен на депресијата и е покрената кампања со мото/слоган „Депресија – ајде да разговараме“. Целта на кампањата е уривање на стигмата за депресијата и поттикнување на лицата кои страдаат од депресија, да побараат навремена помош. СЗО посочува дека едукацијата е важен елемент во подобрување на овие „поразителни“ статистики, а посебно внимание треба да се посвети на најосетливити лица – адолесцентите, жените во репродуктивниот период, особено по породувањето, како и старите лица. Иако е невозможно стигмата целосно да се отфрли, со заеднички сили здравствените работници ширум светот треба да се обединат со цел да се намали дискриминацијата на лицата кои страдаат од депресија и да се направи чекор кон уривање на табуата околу менталното здравје.

Депресијата е често ментално заболување кое се карактеризира со перзистентна тага и целосно губење на интерес за секојдневните активности, во текот на 14 дена или подолго. Дополнително, депресивните лица имаат промени во енергијата, промени во навиките на спиење и јадење, може да имаат намалена концентрација, постојана анксиозност, иритабилност, чувство на грижа, вина или безнадежност. Депресијата води до зголемен ризик од злоупотреба на недозволени супстанци, алкохолизам, дијабетес и срцеви заболувања, но исто така важи и обратното, дека лицата кои страдаат од овие заболувања се склони кон депресија. Претставува главен ризик фактор за самоубиство и СЗО дава јасни насоки за навремено спречување.

Во Република Македонија, од декември 2014 година, отворени се пет центри за депресија во поликлиниките, кои работат еден ден во неделата во периодот од 15 до 20 часот. Ова се центри каде работи тим од специјалист доктор психијатар и медицинска сестра, а според досегашните податоци во Центрите за депресија за три години помош побарале 324 лица.

(1) 2 3 4 ... 162 »

Реклами
Најава
Корисник:

Лозинка:


Заборавена лозинка?
Реклами